سطل آشغال
پسمانده های عاطفی انسان مدرن
2016/4/17
رنگ داده بودی به این مرد خاکستری
که فقط سیگار می کشد
کنار گلدان ها
و خاکسترش را روی قالی ترکمن می پاشد
راستی
شب، آسمان، آتش و بامیان
یادت هست....
رنگ آدم می پرد وقتی
روبروی آینه 
عکس سیاه و سفیدی را می بیند
که چشمانش را زاغ خورده است
چشم بادامی ها 
تلخند
مثل من
من به آبی معتاد بودم و تو
به قهوه ای که خواب را از چشم ماهی ها هم
می پراند
رنگ پاشیدی روی سنگفرش خیابانی 
که سایه ام را آن روز عصر
آن قدر کش داد
که من رفتم و او نمی توانست از تو دل بکند...

 

17 اپریل

+ عاصف حسینی
2016/3/27

باران نمی بارید اما

چشمم بارانی سرخی را می گشت در شلوغ شهر

که آتشی گداخته بود در خیابان!

عصر

دیدمت با سایه ای که کنارت راه می رفت

بارانی سفیدت

آب سردی بود روی همه پرسه هایم

                                             در شهرت

                                             که ورق می خورد در باران

                                             که ورق می خورد در اندوه

شهربانو!

+ عاصف حسینی
2016/3/20
این سال ها

نه با درخت کاج تحویل می شوند

                                       نه با سمنک

میان دیروز و امروز

گیر کرده ام

                 حالا

                          فردا هم اضافه شده ...

+ عاصف حسینی